Page content

article content

WAT PLAYBACKEN MET JE KAN DOEN

Daar stonden we dan, op de gedateerde betegelde bühne. De aula van mijn basisschool zat helemaal volgepakt. De hele school werd uitgenodigd om te komen kijken naar de diverse playback-optredens. Het was in de beginperiode van Henny Huisman’s immens populaire Mini Playback Show en de Soundmixshow, midden jaren tachtig. Iedereen wilde wel een ster zijn. Wij ook.

Het was ook de tijd van dat magische apparaat: de ‘Soundmixer’. In elk klaslokaal stond er wel een. Een hightech apparaat waarmee je je cassettebandjes kon afspelen en tegelijkertijd je microfoon kon inpluggen om mee te zingen. En ja, daar werd in die periode gretig gebruik van gemaakt als we daar de kans toe kregen.

Onze harten gingen tekeer. Hadden we wel goed genoeg geoefend op die vrije woensdagmiddagen? Zouden de ingestudeerde danspasjes synchroon lopen? Zouden we de teksten niet vergeten? Meedoen met maar liefst twee playback-acts, ik vond het werkelijk prachtig en ben die optredens nooit meer vergeten. Als iemand me in die tijd vroeg wat ik later wilde worden was steevast mijn antwoord dat ik naar het Conservatorium wilde om muziek te studeren.

Ook al speelde ik alleen luchtgitaar en playbackte ik in plaats van echt te zingen, mijn droom was compleet: échte muziek, dat wilde ik maken! Nu de school een playback wedstrijd organiseerde zag ik dit als mijn grote kans om eindelijk eens echt voor publiek op te treden. Als act vertolkte ik een van drie rappers van Run-DMC met hun hit Walk This Way. Compleet met danspasjes, outfit en niet te vergeten de sneakers zonder veters. Voor de andere act werd ik gevraagd door andere klasgenootjes, na de gymles in het kleedlokaal. Ze wilden Wham! gaan playbacken maar misten nog een ‘donkerkleurige jongen’ die de bassist van Wham! kon imiteren. “… Die met die dreadlocks…”. Zo gezegd zo gedaan.

De adrenaline gierde door onze kleine lijfjes. De zenuwen voerden de boventoon. We kregen maar één kans. Zodra de leraar op die playknop drukte zou mijn leven in ieder geval voorgoed veranderen. Het gevoel van eeuwige roem tijdens die twee onvergetelijke optredens. De muziek startte, de school stond op z’n kop. En dat tot twee keer toe. Iedereen zong mee tijdens het refrein van ‘Walk This Way’ en het catchy ‘Wake Me Up Before You Go-Go’.

Het was mijn allereerste ‘muzikale’ ervaring op de bühne. We wonnen zelfs de eerste en tweede plek. Het gaf me een geweldige kick: het optreden, het applaus, de aandacht, de lachende gezichten, het gejuich, het winnen. ‘Dit wil ik later worden. Dit wil ik later zijn. Dit wil ik later doen. Ik wil muziek maken en optreden!’.

Sta ook eens stil bij dat moment dat jouw leven voorgoed veranderde. Ga terug naar je kindertijd en probeer eens te achterhalen welk moment dat voor jou was. En geniet nog eens intens na van dat moment.

Comment Section

0 reacties op “WAT PLAYBACKEN MET JE KAN DOEN

Plaats een reactie


*